ในยุคหนึ่งโทรทัศน์เคยเป็นสิ่งที่เชื่อมความสัมพันธ์ในครอบครัว นั่งดูรายการสนุกๆ รับประทานอาหารเย็นร่วมกัน สรวลเสเฮฮา นานวันเข้าโทรทัศน์กลายเป็นเครื่องมือที่พ่อแม่ใช้เพื่อให้ลูกอยู่นิ่งๆ จะได้มีเวลา สะสางงานที่คั่งค้าง หรือพักผ่อนจากวันอันเหนื่อยหนัก
มาวันนี้ เทคโนโลยีเปลี่ยนผ่าน หน้าจอโทรทัศน์กลายเป็นหน้าจอมือถือหรือแท็ปเล็ต ที่มีเนื้อหาน่าสนใจมากมาย และดูได้ตลอด 24 ชั่วโมง ดูซ้ำได้บ่อยเท่าที่ต้องการ เมื่อใดที่เด็กอยู่หน้าจอ เมื่อนั้นเขาจะนิ่งราวกับต้องมนต์ เป็นนาทีทองที่พ่อแม่จะปลีกตัวไปทำอะไรได้สะดวกสบาย แต่การปล่อยให้เด็กต้องนั่งอยู่หน้าจอนานๆ นั้นต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง หลายคนเชื่อว่าได้เลือกรายการดีๆ ให้ลูกแล้ว แต่สิ่งที่เราต้องคำนึงถึงมิใช่การเลือกรายการโทรทัศน์ที่มีสาระที่ดีให้ลูกดู แต่เป็นเรื่องที่โทรทัศน์หรือหน้าจอส่งผลอะไรกับเด็กเล็กๆ หรือเด็กโตได้บ้าง
อยากให้เป็น mood & tone ของการมองในทุกแง่มุม เห็นข้อดีข้อเสียของแต่ละอย่าง เป็นการให้ข้อมูล แต่ไม่ทำให้ผู้อ่านอึดอัด หรือรู้สึกผิด
Persona ของคนที่พูดจะเป็นคนที่เปิดกว้าง มีปัญญา มองหลายด้านได้ มองเชิงลึกได้ ให้ข้อมูล ให้ feedback ได้อย่างตรงไปตรงมา แต่อ่อนโยน ละมุนละม่อม (ซึ่งเป็นลักษณะของการศึกษาวอลดอร์ฟด้วย การให้ข้อมูลที่ให้ภาพของการศึกษาวอลดอร์ฟแบบนี้จะเข้าไปถึงจิตใจจิตวิญญาณคนได้ดีว่าวอลดอร์ฟคืออะไร เค้าจะเข้าใจและซึมซับได้ดีเพราะเราเป็นแบบนั้น)